Dlaczego większość grzejników łazienkowych się psuje (i jak naprawiliśmy swój) Bądźmy szczerzy: łazienki to koszmar dla sprzętu elektronicznego. Jest tam gęsta para, przypadkowe krople wody i stała wilgotność. To w zasadzie komnata tortur dla elementów grzewczych. Większość grzejników po prostu tego nie wytrzymuje – rdzewieją, powstają w nich zamknięcia obwodów, a one zbyt szybko trafiają na wysypisko. Chcieliśmy stworzyć coś, co naprawdę będzie trwałe. Dlatego skupiliśmy się na dwóch elemencach, które zwykle powodują awarie tych urządzeń: uszczelce i szkle.
Walka z parą
Otóż tak wygląda sytuacja z tymi gorącymi lampami podczerwonymi. Gdy mała kropla zimnej wody wpadnie na niezwykle gorącą rurkę, powstaje „szok termiczny”. To nie jest żaden fachowy termin – po prostu oznacza to, że szkło powstaje w nim małych mikropęknięć. W końcu rurka może pęknąć lub przestać funkcjonować. Aby temu zapobiec, użyliśmy powłok antyparowych oraz szczelnie zamknęliśmy obudowę. Dzięki temu wilgoć nie dotyka powierzchni grzewczej, więc ciepło pozostaje stałe, a szkło pozostaje nietknięte. Żadnych pęknięć, żadnych niespodzianek.
Zapobieganie dostawaniu się wody
Woda i prąd elektryczny nie mieszają się ze sobą. Koniec tematu. Jeśli jakaś kropla wody dostanie się do terminali elektrycznych, powstaje zwarcie obwodu. Nie ograniczyliśmy się tylko do przyklejenia taśmy. Użyliśmy wzmocnionych uszczelek oraz obudów, które spełniają surowe standardy IP (co po prostu oznacza, że woda nie może do nich dostać się). Rury elektryczne umieściliśmy daleko od obszaru grzewczego i szczelnie je zamknęliśmy przed parą. Chodzi tu o izolację prądu od mokrych miejsc.
Trudna sprawa: przepływ powietrza
Można by pomyśleć: „Po prostu zamknij całe urządzenie w plastiku!”. Ale jest jeden problem. Jeśli grzejnik zostanie zbyt szczelnie zamknięty, jego elementy elektroniczne mogą się przegrzać. To wymaga równowagi. Użyliśmy specjalnych otworów wentylacyjnych – dzięki nim ciepło może swobodnie uciekać, ale woda nie może dostać się do środka. Pamiętajcie, aby przy montażu zostawić trochę miejsca wokół urządzenia. Potrzebuje ono tego powietrza, aby wszystko pozostało chłodne. To prosta zmiana w projektowaniu, ale zmienia wszystko. Nie trzeba już zgadywać, czy grzejnik przetrwa zimę. Po prostu działa, ponieważ pozwalamy fizyce załatwić całą robotę.